تازه‌ترین خبرها
تصویر بندانگشتی
افغانستان

آب درمانی؛ شیوۀ تازه درمان معتادان در هلمند

این مرکز دو نیم سال پیش آغاز به فعالیت کرد. یک دوره درمانی آن از یک ماه تا چهل روز است و در هر دوره کمتر یا بیشتر از۵۰ تن درمان می‎شوند، در حال حاضر در حدود نود تن در این جا زیر درمان استند.

در ولایت هلمند درمان‎گاهی ساخته شده است که معتادان به مواد مخدر در آنجا با آب و گفتار درمان می‎شوند.

اسدالله، مسؤول این درمان‎گاه می‏گوید که اثرگذاری این شیوۀ درمان معتادان، بیشتر از درمان با دارو است و با استفاده از این شیوه معتادانی نیز عمل شان را ترک کرده اند.

وی در این باره بیان داشت:«این‌ها در گوشه هایی افتاده بودند، اینجا آوردیم، تا صحت مند شوند و دوباره پیش فرزندان و فامیل خود بروند.»

بازگل که با مراجعه به این درمان‎گاه، تازه از دنیایی دود و اعتیاد بیرون شده است می‎گوید ۳۰سال تریاک و هیرویین دود می‎کرد. او پدر نه فرزند است و در حکومت داکتر نجیب الله یک نظامی بود.

بازگل گفت: «به خاطر مشکلات ایران رفتم، اما در آن‎جا معتاد شدم »

بسیاری از کارمندان این مرکز را کسانی می سازند که معتاد بودند و در این جا ترک اعتیاد داده شده اند.

مانند وارث او که زهر اعتیاد را از رگ و خونش با آب شسته است، اکنون به دیگران کمک می کند تا از این پدیده شوم رهایی یابند.

وارث در این باره افزود: «اول چرس استفاده می کردم، بعد کارم به هیرویین و شیشه رسید؛ اکنون آمده ام در این شفاخانه و خود را بستر کردم.»

کسانی که برای درمان به این جا آورده می شوند در چند روز نخست به زنجیر کشیده می شوند.

مسؤولان این درمان‎گاه می‎گویند این کار هم آنان از آسیب رساندن به خود و دیگران در هنگام درد به دور نگه می‌دارد و هم  به فکرشان می اندازد که چرا کارشان به این جا کشیده است.

افغانستان

آب درمانی؛ شیوۀ تازه درمان معتادان در هلمند

این مرکز دو نیم سال پیش آغاز به فعالیت کرد. یک دوره درمانی آن از یک ماه تا چهل روز است و در هر دوره کمتر یا بیشتر از۵۰ تن درمان می‎شوند، در حال حاضر در حدود نود تن در این جا زیر درمان استند.

تصویر بندانگشتی

در ولایت هلمند درمان‎گاهی ساخته شده است که معتادان به مواد مخدر در آنجا با آب و گفتار درمان می‎شوند.

اسدالله، مسؤول این درمان‎گاه می‏گوید که اثرگذاری این شیوۀ درمان معتادان، بیشتر از درمان با دارو است و با استفاده از این شیوه معتادانی نیز عمل شان را ترک کرده اند.

وی در این باره بیان داشت:«این‌ها در گوشه هایی افتاده بودند، اینجا آوردیم، تا صحت مند شوند و دوباره پیش فرزندان و فامیل خود بروند.»

بازگل که با مراجعه به این درمان‎گاه، تازه از دنیایی دود و اعتیاد بیرون شده است می‎گوید ۳۰سال تریاک و هیرویین دود می‎کرد. او پدر نه فرزند است و در حکومت داکتر نجیب الله یک نظامی بود.

بازگل گفت: «به خاطر مشکلات ایران رفتم، اما در آن‎جا معتاد شدم »

بسیاری از کارمندان این مرکز را کسانی می سازند که معتاد بودند و در این جا ترک اعتیاد داده شده اند.

مانند وارث او که زهر اعتیاد را از رگ و خونش با آب شسته است، اکنون به دیگران کمک می کند تا از این پدیده شوم رهایی یابند.

وارث در این باره افزود: «اول چرس استفاده می کردم، بعد کارم به هیرویین و شیشه رسید؛ اکنون آمده ام در این شفاخانه و خود را بستر کردم.»

کسانی که برای درمان به این جا آورده می شوند در چند روز نخست به زنجیر کشیده می شوند.

مسؤولان این درمان‎گاه می‎گویند این کار هم آنان از آسیب رساندن به خود و دیگران در هنگام درد به دور نگه می‌دارد و هم  به فکرشان می اندازد که چرا کارشان به این جا کشیده است.

هم‌رسانی کنید