در این اواخر تنش های لفظی میان مقامات افغان و امریکایی روی ایجاد نیروهای روستایی افغان برای تأمین صلح و امنیت وجود داشته است
ایجاد همچو نیرویی یکی از پایه های راهبرد های امریکا را در افغانستان تشکیل میدهد. چنانکه بعضی افراد به این عقیده اند که این راهبرد امریکا در عراق موفق بوده است.

در مقابل، افغان ها در مورد این تصمیم به این دلیل که همچو اقدامات در گذشته تنها راه حل موقتی داشته است، نه صلح و ثبات دایمی، نگران اند.

تجربۀ گذشته

اوایل دهۀ نود میلادی یکی از تاریک ترین دوره های تاریخ افغانستان شمرده می شود.

بعد از خروج ارتش سرخ شوروی سابق از افغانستان و نبود همکاری جهانی به این کشور، نیروهایی که در برابر شوروی سابق می جنگیدند، در برابر هم قرار گرفتند.

در نتیجه، افغانستان در دست فرماندهانی افتاد که در برابر همدیگر به جنگ و خون ریزی پرداختند.

جهاد مقدس فراموش شد و رقابت ویران کننده برای تصاحب قدرت اوج گرفت.

در نتیجه هرج و مرج حاکم شد و شهرهای بزرگ افغانستان که تا زمان خروج سربازان شوروی سابق در امن بودند، ویران شدند.

پول های مختلف توسط جناح های مختلف قدرت به جریان افتاد و مردم در جریان سفر از یک منطقه به منطقۀ دیگر از واحدهای پولی مختلف استفاده می کردند.

کابل یکی از زیباترین شهرهای آسیای جنوبی بود، اما به دلیل رقابت های سیاسی برای تصاحب قدرت، به یک ویرانه مبدل گشت.

ملیشه های مختلف قسمت های مختلف شهر را اداره می کردند، در حالی که دیگران این شهر را بمباران می کردند.

در یک لحظه بیشتر از ۴۰۰ راکت بر کابل شلیک می شد، و در مدت یک ساعت صدها شهروند بیگناه کشته می شدند.

به دلیل موجودیت هرج و مرج و بی قانونی، طالبان توانستند در مدت کوتاهی بر قسمت قابل ملاحظه یی از کشور حاکم شوند.

یکی از دلایل عمده که طالبان در تلاش های شان موفق شدند، این بود که نیروهای آنان خلاف دولت امروزی تحت یک فرمان قرار داشت.

اهداف مختلف بعد از یازدهم سپتمبر

حقیقت این است که امریکا برای این به افغانستان نیامد تا وضعیت را برای افغان ها درست کند و یا اینکه از دهۀ هشتاد میلادی که افغانستان را فراموش کرده بودند، درس بگیرد.

در نتیجه، هیچ گاهی ملت سازی یک اولویت کلیدی در افغانستان شمرده نشده است.

آنچه را که مردم افغانستان توقع داشتند عملی نشد و متأسفانه راهبرد امریکا باعث تقویۀ همان افرادی شد که باعث ظهور طالبان شده بودند.

کمک کننده گان بین المللی تلاش داشتند تا بخش های مختلف نیروهای امنیتی افغان را آموزش دهند. به ویژه پولیس ملی افغان هیچ گاهی منابع کافی و رهبری خوب دریافت نکرده است، چیزی که شدیداً به آن نیاز است.

تلاش ها برای چندین برنامه های دفاعی محلی وجود داشته اند، که نتایج قناعت بخش نداشته است.

در ابتدا پولیس ملی کمکی افغان در سال ۲۰۰۶ میلادی ایجاد شد، اما بعد از دو سال از بین برده شد.

در قدم دوم، برنامۀ حفاظت عامۀ افغانستان در ولایت وردک ایجاد شد، اما به گفتۀ مقامات این پروسه در هیچ ولایت دیگری عملی نشد، که نشانۀ واضح از مأیوسی است.

همچنان در اواسط سال ۲۰۰۹ میلادی نیروهای ویژۀ امریکایی برنامۀ حفاظت محلی را ایجاد کردند که حالا به نام برنامۀ ثبات روستایی یاد می شود و برطبق این برنامه دولت زمینه های توسعه یی را برای روستاهای افغانستان فراهم می کرد تا هراس افگنان نتوانند میان مردم نفوذ کنند.

هدف این برنامه این است تا با اجتماع کار شود، نه با افراد خارج از اجتماع.

با وجود این که هر یک از این برنامه ها به گونۀ متفاوت طرح ریزی شده بودند، اما در اخیر این برنامه ها با چالش های جدی مانند عدم رهبری درست، کنترول منظم و عدم صداقت مواجه شدند.

رفتن به پیش

جنگ افغانستان طولانی ترین جنگ در تاریخ ایالات متحد امریکا بوده است.

بسیاری از این مشکلات به این دلیل به وجود آمده اند که غرب نتوانسته است مرض را معالجه کند، بلکه همواره تلاش داشته است تا علایم مریضی را به گونۀ عاجل از بین برد.

هدف امریکا در قبال افغانستان کاملاً واضح است و آن این که باید القاعده از بین برده شود.

اما یگانه راه برای به دست آوردن این هدف تقویۀ نهادهای امنیتی افغان است تا مطمین شویم که افغانستان یک بار دیگر به لانۀ هراس افگنی بین المللی تبدیل نشود.

در نتیجه نیروهای روستایی افغان که این روزها روی آن بحث های زیادی صورت می گیرد، باید جزئی از یک برنامۀ وسیع برای تأمین ثبات در کشور باشد و نیز در همکاری با یک نهاد مطمین صورت گیرد.

در غیر آن، این برنامه تمامی تلاش ها را در افغانستان از بین خواهد برد و فرهنگ بی قانونی در این کشور افزایش خواهد یافت.

مهمتر از همه این که اهداف امریکا با نیرویی که تهدید بزرگی برای افغانستان و جامعۀ جهانی محسوب می شود، نمی تواند به دست آید.

حکمت کرزی رییس نهاد مرکز مطالعات جنگ و صلح در کابل است.

 

Nighty News Bulletin

رأی دهید

آیا توان طالبان در هم کوبیده شده است؟